segunda-feira, 13 de fevereiro de 2012

Les moulins

Mlin

Ovaj grad koji tražite, on više ne postoji. Ovdje su samo ostale neke ruševine. Ono što se desilo je to da neki jak vjetar, neka tužna i nespokojna energija, je ponijela sve što se pomjeralo, i mnogo onoga što nije pokretno. Od pet mlinova, samo su dva ostala.



Ovo je mjesto gdje se snovi ponovo rađaju. Vi već možete vidjeti da se nešto novo gradi, nešto što svakako nismo očekivali. Ne postoji nikakav projekat, prozori niču sami od sebe. Korov i suncokret takođe. Iako je toliko mali, ovaj grad nikad nije bio srećan kao sada, kada je naučio da se učvrsti i proširi do beskonačnosti: to je organizam koji je otkrio svoju misiju u prirodi. 

---

Os moinhos

Esta cidade que o senhor anda procurando, ela não existe mais. Aqui restaram somente alguns escombros em pé. O que houve foi que um vento dissipado, uma energia triste e inquieta, levou tudo o que se movia, e também muito do que não se movia. Dos cinco moinhos, só ficaram dois.

Este é o lugar para onde os sonhos vêm para se reabilitar. O senhor já pode ver que algo novo está sendo construído, o que certamente não esperávamos. Não há nenhum projeto, as janelas crescem por si. O mato e o girassol também. Apesar de acanhada, esta cidade nunca esteve tão feliz como agora, quando aprendeu a entranhar-se e expandir-se ao infinito: é um organismo que descobriu sua missão na natureza.

---

The mills

This town which you're looking for, sir, no longer exists. All that stands here is some debris. A dissipated wind, an uneasy energy, has carried everything that moved, and most things that didn't move. Just two mills resisted, we had five.

This is the place where the dreams come to get renewed. You can see, sir, that something is being constructed, which was not expected for us. There's no projects, the windows grow by theirselves, as the brushes and the sunflowers. Despite of being simple, this town hasn't ever been so happy as now, when it learned to be on its own and expand itself to the infinite: it is an organism who found its mission in the nature.

segunda-feira, 23 de janeiro de 2012

Nas barbas do rei

Gotas d'água
na cuba florida


Santiago, Santiago
Havaná saída
Além de Guantánamo?

Azul e amarelo

Pela lei do forte, pela ordem
pelo pau no preto, pela rota


Pelo bico, nó na boca
Ave calada, ave calada
verdade escaldada.

quinta-feira, 19 de janeiro de 2012

A visita ao pier

fui levar um gato preto ao passeio. saímos de nossa casa e ao primeiro big ben entramos
- era uma terra azul bastante desagradável ao toque.
o gato parecia um tanto incomodado, nunca ouvira falar em carrapatos
à fogueira que crescia nos dirigimos
e a beleza nos deu calor
como nada tínhamos, não pudemos dar esmolas
aos poetas e aos executivos famintos
e, caminhando pela música, estacamos
quase próximos ao ponto do pier onde
um casal abraçado chorava
(um belo céu azul menos inconstante do que a terra)
e assim, como sempre, eu e o gato que sequer era meu
nós nos entreolhamos
ele disse cortês, porém atento:
- sim, meu rapaz. é por ires ao pier que te acompanho.

domingo, 15 de janeiro de 2012

Vales

para a pedra
mover-se é fundamental.


uma rocha somente
é um punhado de morte
várias rochas


são a condição eterna, real e irrefutável
da inexistência do homem na pedra
do pequeno homem da terra.

terça-feira, 10 de janeiro de 2012

Açude de Orós

Tenho os olhos mais cheios
do que o Açude de Orós
do que a risada do vencedor


Eu tenho tanta vida,
células na semente,
que não sei bem se caso se fumo
ou se compro uma ilha deserta


Mas eu sei
- quase com certeza -
o que é um sorriso. Este é um
caso
correspondente.
O sorriso são janelas coloridas,
azulejos portugueses


O sorriso é esquecimento
e minha casa lá no alto
Ela abre a janela, eu aceno
olá, alegria, não vire o rosto.

sábado, 7 de janeiro de 2012

Pareceres

Parece que eu estou fora de moda
Parece que eu perdi o trem
Parece que o tempo não para
Quando para agoniza e mata
Parece que estou fora de tudo,
De todas


Parece que eu não vejo o brilho
Parece que eu não tenho olhos
Parece maldição, quando pego derrete
Pare de me olhar


Parece, eu não sei mais
Só parece